Archief voor de categorie ‘woningmarkt’

Het Planbureau voor de leefomgeving heeft onderzoek gedaan naar verhuisbewegingen in de grote steden. Het persbericht spreekt van twee inzichten. Ten eerste blijkt dat herstructurering leidt tot meer gemengde wijken. Ten tweede treedt binnen de steden segregatie op door verhuizing van hogere inkomens naar de nieuwbouwwijken naar de stadsrand. 

Iedereen die wel eens in een herstructureringswijk of nieuwbouwwijk komt, kan deze inzichten ook met eigen ogen zien. Maar het is fijn dat het Planbureau dit met wetenschappelijk onderzoek bevestigt. Het blijft echter niet alleen bij deze constateringen. Het Planbureau pleit er voor om bij de verstedelijkingsafspraken tussen Rijk, provincie en steden de problematiek aan elkaar te verbinden. Het is een goedbedoeld advies dat doorslaat in de gedachte van een maakbare samenleving, in dit geval de woningmarkt. De woningmarkt is mede verstopt door de overload aan overheidsbemoeienis. Het verbinden van én herstructurering, én stadsuitbreiding, én verhuisbewegingen met én rijk, én provincie, én regio én gemeente is een monsterlijke doelstelling. Het kan niet anders opleveren dan een gordiaanse knoop.

Het is wellicht lastig te verteren voor een organisatie als het Planbureau voor de Leefomgeving, maar sommige leefomgevingen laten zich niet verbinden in een alomvattend plan. De herstructurering is bedoeld voor menging van wijken. Stadsuitbreiding is bedoeld om de hogere inkomens vast te houden in de stad. Soms wringt dat en dat is prima.

Twee berichten in de krant van afgelopen week hadden schijnbaar niets met elkaar te maken, maar in werkelijkheid alles. Eerst kwam het kenniscentrum recreatie met de mededeling dat recreatiewoningen niet bijdragen aan de leefbaarheid van krimpregio’s. Er is weinig interesse in een vakantiehuisje in Noordoost-Groningen, Zeeuws-Vlaanderen of Zuid-Limburg. Daarnaast was er goed nieuws uit de hoofdstad dat pied a terres in Amsterdam niet langer als ongewenst worden beschouwd.

Het zijn berichten die normaliter het ene oog in gaat, en het andere uit. Maar er zitten een paar interessante kanten aan.  Beide nieuwsberichten zijn namelijk tekenend voor de omslag in het denken over tweede woningen. Lees meer »

Jantje lacht, Jantje huilt. Dat is samengevat de tendens van de berichten over de woningmarkt. Gaat het goed of gaat het slecht? Het antwoord hangt af van aan wie je het vraagt, de dagkoers van stortbeton, de belangen, ontwikkelingen in coalitieland of het weer. Er zijn tientallen organisaties die zich bezig houden met ‘De woningmarkt’ maar niemand vertegenwoordigt de markt in zijn geheel.

Zo lees ik vandaag nog dat er uitverkoop is van nieuwbouwwoningen. Gisteren was de portefeuille van bouwbedrijven nog nooit zo leeg, en eergisteren stond de hypotheekrente zo laag dat je gek moest zijn om in te stappen of over te sluiten. De Woonbond, de Makelaardij, de NVOB, De Nederlandse Bank, de Neprom, NV-Bouw, de voorlichter van de VVD (wel aftrek), GL (beperken aftrek) en nog vele vele anderen: allemaal doen ze hun zegje richting de woonconsument.  Het gevolg van al die ad hoc, en tegenstrijdige berichtgeving is dat de woonconsument horendol wordt. Op de woningmarkt sta je er moederziel alleen voor. Transparante informatievoorziening? Vergeet het maar. Ook dit bericht is gekleurd met een subjectief mening, gefundeerd op een mix van persoonlijke en professionele ervaringen.

Het doet me denken aan voormalig minister Rita Verdonk (dat lijkt heel lang geleden) die een bijeenkomst had georganiseerd voor de koepel van migrantenorganisaties. Ik herinner me dat 26 personen, die allemaal een achterban vertegenwoordigden een vergaderkamertje binnenkwamen. Allemaal met de beste bedoelingen, maar daar viel niet mee te werken dacht Verdonk. De eerste afspraak was om een koepel van koepelorganisaties om te richten.

Dat zou de woningmarkt ook goed doen. Één vertegenwoordiger die op gezette tijden een simpel bericht verspreid: het gaat goed, matig of slecht met de woningmarkt. Net zoals een renteverhoging of -verlaging van de Amerikaanse Fed voor de financiële sector ook voldoende signaal is om in beweging te komen. Tot die tijd sla ik de kretologie over het wel en wee van de woningmarkt maar even over.

Gated communities winnen in Nederland langzaam terrein. Recent kregen twee nieuwe plannen voor ‘miljonairsenclaves’ de aandacht. In De Bilt moet Park Bloeyendael verschijnen en bij Oudekerk aan de Amstel liggen plannen klaar voor Amsteleiland. Los van de vraag waarom de nieuwe rijken in buurten willen wonen die verkeerd worden gespeld, is er vooral discussie hoe je gated communities kan plaatsen op de Nederlandse woningmarkt.

Laat ik maar meteen duidelijk zijn: ik heb er geen enkele moeite mee en iedereen die gated communities wil verbieden is hypocriet. Lees meer »

Het Parool brandde vorige week ‘De schilder en het meisje’ het nieuwe boek van mijn overbuurvrouw Margriet de Moor tot de grond toe af. 1 sterretje. De gordijnen aan de overkant bleven twee dagen dicht. Afgelopen zaterdag verscheen de recensie van De Volkskrant. “De Moor heeft een soevereine stijl en een gerijpt talent” waren hierin nog bescheiden opmerkingen. De Volkskrant waardeerde het boek met 5 sterretjes.

Hetzelfde boek gerecenseerd door serieuze kranten levert twee volstrekt tegenstrijdige beschrijvingen op. Wat moet je nu met het boek? Of met de recensenten van deze kranten? Een vergelijkbare vraag dringt zich bij me op bij de Atlas van de Nederlandse gemeenten. Het thema van de vorige week verschenen Atlas is de krimpopgave die als een virus om zich heen grijpt. Slechts een paar steden zullen de komende tijd groeien, waaronder Amsterdam. Maar – zo klonk het vorige week – alsnog verruilen gezinnen massaal Amsterdam voor dorpen en steden in de omgeving. Echter, dit blijkt niet juist. Volgens Sociaal-geograaf Willem Boterman van de UvA is er een sterke trend dat goedverdienende gezinnen binnen de stad blijven wonen. Met een veto van de mama’s nestelen de gezinnen zich in kindvriendelijke wijken binnen de ring. Lees meer »

De afgelopen dagen, heb ik net als vele andere Nederlanders kriskras mijn weg door Nederland gevolgd. In mijn geval is dat de Noordelijke Randstad, oftewel de Amsterdamse Metropool. Op weg naar huis in mijn Greenwheels stond ik op de Hollandse Brug in de file voor de Ikea en de Bijenkorf. Een kwartier in de file leverde me niet alleen een kleine hartverzakking aan ergernis op, maar vooral het bewustzijn hoe blij ik ben dat ik geen fileforens ben.

In een Interliner herkende ik Juppijn Hafmans, de voormalige voorman van de actiepartij Amsterdam Anders. Een busverbinding tussen Amsterdam en Almere. Sterker dan ooit bekroop me hierbij het idee dat Amsterdam geen Metropool is, en vooral dat het geen Metropool moet worden. Lees meer »

De Houthavens worden ‘100% klimaat neutraal’. Zo luidt de milieuambitie van het Amsterdamse Stadsdeel Oud-West voor de nieuwbouw van 1700 woningen in de voormalige Houthavens. Er wordt daarbij veel verwacht van duurzame energievoorziening zoals warmte-koude opslag, optimale isolatie, vloerverwarming, beperking van fossiele brandstoffen en een duurzaam casco.    

Aan de overkant van het IJ, bij de herontwikkeling van bedrijventerrein Buiksloterham, worden marktpartijen geselecteerd op een visie op duurzaamheid en klimaatneutraal bouwen. De milieuambitie is hier omgezet in objectieve criteria als de Energie Prestatie op Locatie (EPL) en een rekentabel klimaat neutraal bouwen. Ook wordt van ontwikkelaars een duurzaamheidvisie gevraagd.

Het is interessant hoe de ambities van de Houthavens en Buiksloterham de komende jaren worden ingevuld. Daarnaast is duurzame stedenbouw natuurlijk ook een manier om de projecten onder de aandacht te brengen. Lees meer »

Hip en trendy wonen in een luxe appartement op een fashionable toplocatie, aan de rand van het geliefde Amsterdam Zuid. Met deze marketing worden de woningen in het Andreasensemble (de locatie van het voormalige Andreas Ziekenhuis) op de markt gezet. Stap voor stap wordt het gebied van 500 woningen opgeleverd. Het Fashion hotel is al een paar maanden open, hoewel de bouwkranen nog over het dak scheren. In het woongebied staan kinderfietsen en pallets straatstenen gebroederlijk naast elkaar.

Je proeft er niet aan af dat het Andreasensemble in werkelijkheid in Stadsdeel Slotervaart ligt. Sterker, het gebied maakt onderdeel uit van de stedelijke vernieuwing van de Lelylaan. Image is everything, ook in stedelijke ontwikkeling. Lees meer »

De kogel is door de kerk: geen sloopkogel voor Jeruzalem. Althans, de helft van de Amsterdamse buurt is aangewezen als Rijksmonument. De andere helft zal wijken voor nieuwbouw. Minister Plasterk maakte met dit nieuws een einde aan een tien jaar durende soapserie tussen bewoners, corporatie, stadsdeel en monumentenorganisaties. Sloopvoorstellen van buurtjes met bijzondere uitstraling lopen steevast uit in een patstelling tussen bewoners met zitvlees en bestuurders met dadendrang. De argumenten zijn altijd hetzelfde. Corporaties zien vooral de slechte staat van de woningen en de mogelijkheden voor nieuwbouw. Bewoners nemen de ongemakken voor lief en willen dat alles blijft zoals het is. Dat bij regen het water naar binnen stroomt, maakt niet uit zolang in de zomer met de buren kan worden gebarbecued. Lees meer »

bij het opstarten van dit weblog heb ik me het principe voorgenomen om vooral op de bal te spelen en niet op de man/vrouw. Een ander principe dat ik hanteer is dat principes er zijn om te verbreken. Dit blog gaat over het korte geheugen van Brigitte van den Burg, kamerlid voor de VVD.

Een jaar geleden nam Brigitte van den Burg  samen met Arie Slob (CU) en Jan ten Hoopen (CDA) het initiatief voor de Wet Kraken en Leegstand. Samengevat betreft de wet een strafrechtelijke kraakverbod, gecombineerd met boetes en een een meldingplichtvoor leegstand.  Natuurlijk viel de kraakbeweging en al haar sympathisanten over de wet heen. Interessanter was het verweer van de professionele omgeving. De grote steden, de Raad van State , politie, korpsleiders, de VNG, De Woonbond en nog veel meer organisaties die zich met de wet bezig hielden, kraakten deze af. ‘Overbodig’ , ‘onuitvoerbaar’, ‘tegengestelde effecten’, juridisch slecht onderbouwd’ waren een paar van de kritieken. Lees meer »