Archief voor de categorie ‘trends’

Twee berichten in de krant van afgelopen week hadden schijnbaar niets met elkaar te maken, maar in werkelijkheid alles. Eerst kwam het kenniscentrum recreatie met de mededeling dat recreatiewoningen niet bijdragen aan de leefbaarheid van krimpregio’s. Er is weinig interesse in een vakantiehuisje in Noordoost-Groningen, Zeeuws-Vlaanderen of Zuid-Limburg. Daarnaast was er goed nieuws uit de hoofdstad dat pied a terres in Amsterdam niet langer als ongewenst worden beschouwd.

Het zijn berichten die normaliter het ene oog in gaat, en het andere uit. Maar er zitten een paar interessante kanten aan.  Beide nieuwsberichten zijn namelijk tekenend voor de omslag in het denken over tweede woningen. Lees meer »

Het zal niemand ontgaan zijn dat Amsterdam de komende dagen in het teken staat van de vijfjaarlijkse parade tallships. Ongetwijfeld is Sail voor velen een prachtig evenement. Mijn weerstand bij Sail is dat het niet gewoon een stoet bootjes is die je kunt bekijken, maar een nationaal evenement is dat de kassa moet laten rinkelen. Het zoveelste evenement bovendien.

Het is niet dat ik tegen citymarketing ben. Het is prima dat grote evenementen worden uitgebuit voor Holland promotie. En waarom niet? Al bij de Romeinen vroeg het volk om brood en spelen. Met een mooi eigentijds woord moet alles een funfactor hebben. Geen fun, geen publiek, geen sponsor, geen evenement. Sail is een cadeautje aan alle Amsterdammers en bezoekers. Maar de verpakking is een lelijke wikkel van commercie en massaconsumptie. Lees meer »

Eind vorig jaar liep de klimaattop in Kopenhagen uit op een jammerlijke mislukking. Het lukte niet om tot wereldwijde afspraken te komen over het tegengaan van de opwarming van de aarde en het reduceren van CO2-emissie. Met het mislukken van de top verslapte de aandacht van de publiek opinie en liep de lucht uit de klimaatdoelstelling. Wat resteerde was een versplinterde discussie op van sceptici en ontkenners aan het ene eind, en believers en diehards aan het andere eind. In plaats van te werken aan het klimaat voeren ze een wellis nietes discussie over de cijfers van een klimaatrapport.

Ik ben zelf meer praktisch en pragmatische van aard. Kan het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat. Ik heb een beperkt vertrouwen in wereldwijd omvattende afspraken. Dat betekent meestal een halfbakken compromis, waarbij de achterblijvers de voorlopers vertragen. Dit nog los van de nadelen van free-riders en de controlebureaucratie die dit soort akkoorden in zich hebben. Zie Iran als het gaat om atoomprogramma’s of de VS in de boycot van het VN tribunaal.

Waar gaat dit stukje heen hoor ik je denken. Nu komt het: Lees meer »

Gated communities winnen in Nederland langzaam terrein. Recent kregen twee nieuwe plannen voor ‘miljonairsenclaves’ de aandacht. In De Bilt moet Park Bloeyendael verschijnen en bij Oudekerk aan de Amstel liggen plannen klaar voor Amsteleiland. Los van de vraag waarom de nieuwe rijken in buurten willen wonen die verkeerd worden gespeld, is er vooral discussie hoe je gated communities kan plaatsen op de Nederlandse woningmarkt.

Laat ik maar meteen duidelijk zijn: ik heb er geen enkele moeite mee en iedereen die gated communities wil verbieden is hypocriet. Lees meer »

Iedereen die wel eens een ruimtelijk project heeft ontwikkeld kent het probleem: wat als een tijdelijk braakliggend terrein begon dreigt door onbestemde vertraging en dito verwaarlozing een blubberbad en no go area te worden. Naast het Stadsdeelkantoor van Nieuw-West hangen bordjes met moerasgrond op zo’n omheinde woestenij.

Eufemistisch kan je voor zo’n troosteloos lapje grond op zoek gaan naar een programma van tijdelijke activiteiten. Voor mijn eigen projecten in Nieuw-West ligt deze opgave er net zo goed als op tientallen plekken elders in het land. Door de recessie en stagnatie in de bouw is er een hype naar ludieke tijdelijke programma’ s. Een voetbalkooi, mega reclamebord,  tijdelijke bestrating of ingezaaid grasveld kan alleen in uiterste nood. Het probleem met ludieke tijdelijke programma’s is dat ze vaak niet zo ludiek zijn, maar vooral erg lullig.

Lees meer »

Het Parool brandde vorige week ‘De schilder en het meisje’ het nieuwe boek van mijn overbuurvrouw Margriet de Moor tot de grond toe af. 1 sterretje. De gordijnen aan de overkant bleven twee dagen dicht. Afgelopen zaterdag verscheen de recensie van De Volkskrant. “De Moor heeft een soevereine stijl en een gerijpt talent” waren hierin nog bescheiden opmerkingen. De Volkskrant waardeerde het boek met 5 sterretjes.

Hetzelfde boek gerecenseerd door serieuze kranten levert twee volstrekt tegenstrijdige beschrijvingen op. Wat moet je nu met het boek? Of met de recensenten van deze kranten? Een vergelijkbare vraag dringt zich bij me op bij de Atlas van de Nederlandse gemeenten. Het thema van de vorige week verschenen Atlas is de krimpopgave die als een virus om zich heen grijpt. Slechts een paar steden zullen de komende tijd groeien, waaronder Amsterdam. Maar – zo klonk het vorige week – alsnog verruilen gezinnen massaal Amsterdam voor dorpen en steden in de omgeving. Echter, dit blijkt niet juist. Volgens Sociaal-geograaf Willem Boterman van de UvA is er een sterke trend dat goedverdienende gezinnen binnen de stad blijven wonen. Met een veto van de mama’s nestelen de gezinnen zich in kindvriendelijke wijken binnen de ring. Lees meer »

Krimp is hot. Iedere zichzelf respecterende organisatie heeft een visie op de krimp. Of zou deze moeten hebben, zoals Almere. Deze stad staat met stip op zes in de nieuwe Atlas voor Gemeenten 2010 als stad met de meeste kans op krimp. Hier klopt iets niet aangezien Almere zet in zet op een groei tot 350.000 inwoners. Hebben de opstellers van de Atlas het finaal bij het verkeerde eind of speelt Almere een verloren wedstrijd maar wil het dat nog toegeven?

Uit dezelfde Atlas volgt dat Heerlen een voorbeeld kan zijn voor Almere en alle andere met krimp bedreigde gemeenten. De Limburgse stad verliest tussen 1990 en 2020 ongeveer een kwart tot een vijfde van de inwoners, maar lijkt het ergste al achter de rug te hebben. Dit gegeven legt de stad in ieder geval geen windeieren. Van minister tot krimptop: iedereen die zoekt naar het verhaal achter krimp, kan zich opwarmen aan Heerlen. (Wellicht zit er een groeikans in dat imago.) Lees meer »