Vorige week mocht ik als gastheer optreden voor een lunchlezing van Lenny Vulperhorst voor een groep Amsterdamse ambtenaren. De titel van de lezing was niet geheel gelukkig gekozen: “ontwikkelen na fraude en crisis”.  De woningbouw komt krakend tot stilstand en fraude is aan de orde van de dag. Een overzichtje van berichten van de afgelopen twee weken:  

• Een wijziging van de bestuursstructuur bij Rochdale moet nieuwe fraude voorkomen;
• Paarlberg is veroordeeld tot 4,5 jaar, maar voelt zich desondanks onaantastbaar;
• Voorbeschouwing op de Bouwfondszaak: Cees H. vond het tijd voor een lintje;
• Philips probeert miljoenen voor het pensioenfonds terug;
• Twee directeuren van De Key zijn verdacht bij transacties van weilanden in de buurt van Zeewolde;
• En vandaag maakten de kranten melding van een aanslag op een vastgoedkantoorvilla en verdenking van gedeputeerde Hooijmaijers bij projecten rond Schiphol.

Fraude in de vastgoedsector is de crisis op de crisis. Advies van Vulperhorst is om je te wapenen door partijen heel goed te screenen. En hij voorspelt een opstand van de gebruikers en bewoners die zelf hun ‘vastgoed’ gaan regelen buiten de bestaande partijen om. Van kraken tot particulier opdrachtgeverschap en buurtcommunes.

Daarnaast is het goed om te weten dat frauderende vastgoedmannen (en vrouwen) in de kern zielige types zijn. Wetenschappelijk onderzoek wijst uit dat mensen met een gebrek aan integriteit leiden aan een zesjesmentaliteit, egoïstisch zijn, en een bovenmatige interesse hebben in luxe, status en privileges. Daar tegenover staat dat integere mensen veel aantrekkelijker zijn als partner. Frauderende vastgoedmensen pik je niet op van de straat, maar zijn wel te herkennen in de slaapkamer. Daar ligt nog een grote opgave voor verder onderzoek.